REPERTUAR
Pippi Långstrump

Każdy z nas sięgając do swojego dzieciństwa widzi tę roześmianą dziewczynkę z piegami na twarzy i rudymi warkoczykami. Pippi, szwedzka dziewięciolatka jest ikoną dziecięcego świata pełnego niepohamowanej wolności, skłonności do fantazjowania, przekraczania zakazów i badania granic. Książki o tej dziewczynce stały się jednym z największych bestsellerów wszech czasów przetłumaczonych na pięćdziesiąt języków.

Spektakl będzie opowiadał o przygodach Pippi, która trafia do małego, spokojnego miasteczka i wpuszcza do niego dziecięcą perspektywę. Pippi robi to, na co ma ochotę, czuje swoją siłę, możliwości i marzy o tym, żeby stale coś się działo. Obnaża także hipokryzję ludzi dorosłych, którzy myślą tylko o tym, by dziecko jak najszybciej przemienić w dorosłego formatując je do jakiś nieistniejących ideałów. Dlatego chcemy, aby ten spektakl bardzo mocno stał po stronie małych ludzi i poszanowania ich indywidualności. Pippi jest inna niż wszyscy i chce taka być. Bycie inną wprowadza trochę koloru do ułożonej i spokojnej społeczności. Dziewczynka rozbija dotychczasowy ład przystawiając lustro innym, by coś im uświadomić. Tu możemy również doszukać się wątków współczesnych, kiedy na powierzchnię wypływają siły nastawione na brak tolerancji, wrogość wobec innego, obcego.

To będzie spektakl dla dzieci i dorosłych, z buntowniczą energią, tryskający humorem i klaunadą. Spektakl zabawny, ale również pochylający się nad wrażliwością, mądrością dziecka i jego samotnością w świecie dorosłych.
Spektakl dedykowany dzieciom od lat 8.

Twórcy

Autor: Astrid Lindgren
Reżyseria: Krzysztof Rzączyński
Muzyka oryginalna: George Riedel
Muzyka do piosenki tytułowej: Jan Johansson
Tłumaczenie i teksty piosenek: Katia Czarna
Aranżacja i produkcja muzyczna: Michał Kowalski
Scenografia i kostiumy: Marta Kuliga
Choreografia: Inga Pilchowska
Światła: Karolina Gębska
Przygotowanie wokalne: Agnieszka Greinert
Projekty graficzne: Kamil Filipowski

Realizatorzy

Asystent reżysera: Gabriela Jaskuła
Asystent choreografa: Piotr Bublewicz
Inspicjent: Arkadiusz Sławek
Realizacja świateł: Michał Kupczyński, Daniel Lasecki
Realizacja dźwięku: Kamil Błaszczak, Tomasz Nowakowski
Zdjęcia ze spektaklu: Tomasz Tylus

Obsada
Daniel Lasecki
Daniel Lasecki
Wioletta Tomica
Piotr Bublewicz
Natalia Sacharczuk
Maria Wąsiel
Łukasz Staniewski
Kinga Matusiak – Lasecka
Katarzyna Staniewska
Kacper Kubiec
Ilona Zgiet
Bożena Dragun
Bartosz Siwek
Adam Organista
Gabriela Jaskuła
Bogusław Byrski
Jacek Dragun
Roma Drozdówna
Konrad Biel

Z głową w chmurach czyli o Żyrafie, która szukała deszczu

Z głową w chmurach
czyli o Żyrafie, która szukała deszczu



Premiera            28 września 2019

Scenariusz, reżyseria         Katarzyna Kawalec

Scenografia, lalki            Areta Puchalska

Muzyka                 Łukasz Damrych

Ruch sceniczny             Klaudia Cygoń

Wiek widza            5+

Czas trwania            50 minut


Spektakl w konwencji musicalu lalkowego, dedykowany dzieciom w wieku od 5 lat. Główną bohaterką opowieści jest Żyrafa. Jej wędrówce w poszukiwaniu wody i deszczu będą towarzyszyły wielobarwne Ptaki, których animacja będzie połączona z choreografią taneczną aktorów, tworząc układy mieniące się jak w kalejdoskopie.
    Drugą najważniejszą postacią, która odmieni postrzeganie świata przez Żyrafę, będzie Żmija, a raczej Żmij. Nieco opryskliwy i bystry Żmij postara się, aby Żyrafa zatrzymała się w swojej gonitwie, co tylko z pozoru może być dla niej przeszkodą.
    Nie pozwalając jej gnać na oślep, postara się, aby nie potykała się o własne nogi i sama nie zginęła z pragnienia. W końcu też Żmija, wbrew swojemu zamiłowaniu do upału, zaprowadzi ją na wysoką górę, gdzie znajdą razem śnieg i lód potrzebny do stworzenia nowej, potrzebnej chmury. Będzie to spełnienie marzenia Żyrafy o tym, aby błądzić pośród chmur, bowiem szczyt spowity jest mgłami i pełen tak upragnionej wody (choć zamarzniętej). Żmija poświęci się i zrzuci swoją skórę, aby Żyrafa mogła wykorzystać ją do przeniesienia wody na pustynię.
    Lód wyparuje nad pustynią, tworząc chmurę, i tym sposobem oboje - już wiedząc, że chcą zawsze podążać razem - przyczynią się do powstania maleńkiej oazy w środku pustkowia.
    Razem z bohaterami przeniesiemy się do współczesnej, choć bajkowej Afryki, gdzie panuje upał i zwierzętom zaczyna brakować wody. Marzycielska, ale jednocześnie energiczna Żyrafa, nie widząc innego sposobu, wybiera się w pogoń w poszukiwaniu chmur, z których ma spaść na pustynię deszcz. Ptaki, które władają niebem nad piaszczystym bezkresem, niestety nie dają rady znaleźć najmniejszej nawet chmurki. Sadzawki wysychają jedna po drugiej i zaczyna brakować nadziei.
    Żyrafa postanawia pomóc innym i wzlecieć sama, ale jest to dla niej niewykonalne, choćby dostała od Ptaków mnóstwo piór. Biegnie jak najdalej zapatrzona w niebo, a w swoim pędzie nie zauważa wygrzewającej się na piasku Żmii. Potyka się o nią, za co zostaje nawet ukąszona. Żmija, a dokładniej Żmij, oszukuje najpierw Żyrafę, że chmury są tuż obok. Rysuje je.. na piasku. Temperament zupełnie odmienny od własnego, podstępnego, intryguje Żmija, ale zauważa też, że Żyrafa potrzebuje pomocy. Podczas wspólnej wędrówki nawiązuje się między nimi uczucie oraz więź. Żmija jest w stanie zrzucić swoją skórę pod groźbą zamarznięcia na kość na ośnieżonej górze, aby tylko pomóc Żyrafie. A Żyrafa potrafi nareszcie zatrzymać się i spojrzeć spokojnie na sytuację. Odtąd razem będą potrafili zrobić wszystko, o czym zamarzą, począwszy od stworzenia nad pustynią chmury, z której spadnie wyczekiwany długo deszcz.