REPERTUAR
Na ziarnku grochu

Czy znasz ten moment, kiedy po dniu pełnym wrażeń kładziesz głowę na poduszce i marzysz o spokojnym, długim śnie? I czasami, mimo największych chęci, nawet śpiewanie kołysanek i liczenie baranów nie pomaga? Właśnie tak czuje się bohater naszego spektaklu. Jest to chłopiec, który podobnie jak Księżniczka w baśni Andersena nie może zasnąć. W ramach tematu snu zajmiemy się strachem, który poprzez zabawę i okazanie wsparcia postaramy się wspólnie oswoić. W klasycznej wersji baśni, pod wieloma materacami na których leżała, ukryto jedno ziarnko grochu. Czasem jedna malutka rzecz może spowodować, że mamy problemy z zaśnięciem. Czym współcześnie może być andersenowski groszek? Odpowiedzi na to pytanie będą szukać bohaterowie naszej opowieści.

Spektakl przeznaczony dla naj-naj-młodszych dzieci. Dwoje aktorów Teatru Andersena postara się stworzyć przyjazne otoczenie, w którym dzieci będą mogły poczuć się bezpiecznie i domowo. Bliskość widowni i sceny pozwoli maluszkom szybko oswoić się z pierwszą w ich życiu wizytą w teatrze.

Podczas spektaklu poprosimy dzieci i ich opiekunów o zdjęcie butów.
Twórcy

Reżyseria: Natalia Sacharczuk i Łukasz Staniewski
Scenografia i kostiumy: Katarzyna Staniewska

Realizatorzy

Realizacja świateł: Michał Kupczyński, Andrzej Brzyski, Paweł Ciołek
Realizacja dźwięku: Tomasz Nowakowski, Kamil Błaszczak
Inspicjent: Arkadiusz Sławek
Zdjęcia: Tomasz Tylus
Grafika: Kamil R. Filipowski

Obsada
Natalia Sacharczuk
Łukasz Staniewski

Rodzinne podróżowanie po wyspie kukieł

Rodzinne podróżowanie po wyspie kukieł

Zapraszamy rodziców i opiekunów z dziećmi w wieku od 5 lat na rodzinne warsztaty teatralno-plastyczne, podczas których będziemy podróżować po świecie teatru i wyobraźni. Czekają na Was wyjątkowe atrakcje! Nasi aktorzy zaprezentują etiudę teatralną z wykorzystaniem kukieł teatralnych! Sprawdzimy, co takiego mają nam do opowiedzenia lalki, które od lat zdobywają serca najmłodszych widzów w naszym Teatrze. Odpowiemy sobie na pytania – jak to się dzieje, że lalki żyją? Gdzie śpią? Co jedzą? Każdy będzie miał również okazję stworzyć swoją kukłę i sprawdzić… jak nią animować? Kto wie może wśród naszych gości kryje się też jakiś przyszły aktor lalkarz?
Warsztaty odbywają się w budynku Centrum Spotkania Kultur, plac Teatralny 1, na poziomie 2. Tam też znajduje się szatnia, gdzie będą mogli Państwo zostawić okrycia wierzchnie. Zajęcia rozpoczynają się punktualnie o godz. 10:00. W warsztacie biorą udział zarówno rodzice jak i dzieci.
Po więcej szczegółów zapraszamy tutaj:

https://teatrandersena.pl/edukacja/rodzinne-podrozowanie/

Z głową w chmurach czyli o Żyrafie, która szukała deszczu

Z głową w chmurach
czyli o Żyrafie, która szukała deszczu



Premiera            28 września 2019

Scenariusz, reżyseria         Katarzyna Kawalec

Scenografia, lalki            Areta Puchalska

Muzyka                 Łukasz Damrych

Ruch sceniczny             Klaudia Cygoń

Wiek widza            5+

Czas trwania            50 minut


Spektakl w konwencji musicalu lalkowego, dedykowany dzieciom w wieku od 5 lat. Główną bohaterką opowieści jest Żyrafa. Jej wędrówce w poszukiwaniu wody i deszczu będą towarzyszyły wielobarwne Ptaki, których animacja będzie połączona z choreografią taneczną aktorów, tworząc układy mieniące się jak w kalejdoskopie.
    Drugą najważniejszą postacią, która odmieni postrzeganie świata przez Żyrafę, będzie Żmija, a raczej Żmij. Nieco opryskliwy i bystry Żmij postara się, aby Żyrafa zatrzymała się w swojej gonitwie, co tylko z pozoru może być dla niej przeszkodą.
    Nie pozwalając jej gnać na oślep, postara się, aby nie potykała się o własne nogi i sama nie zginęła z pragnienia. W końcu też Żmija, wbrew swojemu zamiłowaniu do upału, zaprowadzi ją na wysoką górę, gdzie znajdą razem śnieg i lód potrzebny do stworzenia nowej, potrzebnej chmury. Będzie to spełnienie marzenia Żyrafy o tym, aby błądzić pośród chmur, bowiem szczyt spowity jest mgłami i pełen tak upragnionej wody (choć zamarzniętej). Żmija poświęci się i zrzuci swoją skórę, aby Żyrafa mogła wykorzystać ją do przeniesienia wody na pustynię.
    Lód wyparuje nad pustynią, tworząc chmurę, i tym sposobem oboje - już wiedząc, że chcą zawsze podążać razem - przyczynią się do powstania maleńkiej oazy w środku pustkowia.
    Razem z bohaterami przeniesiemy się do współczesnej, choć bajkowej Afryki, gdzie panuje upał i zwierzętom zaczyna brakować wody. Marzycielska, ale jednocześnie energiczna Żyrafa, nie widząc innego sposobu, wybiera się w pogoń w poszukiwaniu chmur, z których ma spaść na pustynię deszcz. Ptaki, które władają niebem nad piaszczystym bezkresem, niestety nie dają rady znaleźć najmniejszej nawet chmurki. Sadzawki wysychają jedna po drugiej i zaczyna brakować nadziei.
    Żyrafa postanawia pomóc innym i wzlecieć sama, ale jest to dla niej niewykonalne, choćby dostała od Ptaków mnóstwo piór. Biegnie jak najdalej zapatrzona w niebo, a w swoim pędzie nie zauważa wygrzewającej się na piasku Żmii. Potyka się o nią, za co zostaje nawet ukąszona. Żmija, a dokładniej Żmij, oszukuje najpierw Żyrafę, że chmury są tuż obok. Rysuje je.. na piasku. Temperament zupełnie odmienny od własnego, podstępnego, intryguje Żmija, ale zauważa też, że Żyrafa potrzebuje pomocy. Podczas wspólnej wędrówki nawiązuje się między nimi uczucie oraz więź. Żmija jest w stanie zrzucić swoją skórę pod groźbą zamarznięcia na kość na ośnieżonej górze, aby tylko pomóc Żyrafie. A Żyrafa potrafi nareszcie zatrzymać się i spojrzeć spokojnie na sytuację. Odtąd razem będą potrafili zrobić wszystko, o czym zamarzą, począwszy od stworzenia nad pustynią chmury, z której spadnie wyczekiwany długo deszcz.